Waiting For You…

“…ตื่นจากผวังค์ได้แล้ว จะหลอกตัวเองทำไม กลับสู่ความจริงได้มั้ย เสียดายเวลา กี่วันที่เฝ้าทุ่มเทใจไป ได้แต่คว้าหัวใจว่างเปล่าคืนมา เวลาไม่เคยเป็นใจ…”

…เคยมีคนบอกฉันว่า “เวลาของคนที่รอ กับคนที่ขอให้รอไม่เท่ากัน”

การรอคอย….เป็นการพิสูจน์ความรักที่ยิ่งใหญ่มากแต่นั่นควรจะเป็นการรอคอยที่มีคุณค่าและมีความหวัง การรอคอยของคนรักที่อยู่ห่างไกลกัน การรอคอยให้คนรักมีความพร้อมที่เดินไปด้วยกัน การรอคอยให้ใครคนหนึ่งได้ตอบรับความรักและความจริงใจของเรา…..มันไม่ใช่แค่ 24 ชั่วโมง และเข็มนาฬิกาจะเดินช้าเป็นหนึ่งเท่าตัว

…เคยรู้สึกไหมว่าการรอคอยอะไรบางอย่างโดยที่ไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรมันทรมานนะ

…เคยรู้สึกรึเปล่า บางครั้งเวลาที่เราคิดถึงคนที่เรารักทำไมมันทำให้เราเศร้าได้ขนาดนี้เพราะเราไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้างไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรการตัดสินใจจะเป็นแบบไหน

…บางครั้ง เราอยากทิ้งทุกสิ่งเอาไว้หยุดการรอคอยทุกอย่างแล้วเดินหนีจากไปแต่หัวใจกลับกระซิบบอกว่าพรุ่งนี้มันอาจจะดีก็ได้นะ

…ทุกคำที่ฉันได้ยิน หรือไม่ว่าจะมาจากหนังสือเล่มไหน หลายเรื่องมีที่มาต่างกัน แต่สุดท้ายกลับจบลงแบบเดียวกัน

…ฉันนิ่งคิดกับตัวเอง…ฉันควรจะเลือกทางไหนเราควรจะรอ หรือ หยุดการรอคอยที่แสนทรมานนี้ซะที

…ฉันตอบตัวเองไม่ได้และเหนื่อยเกินกว่าที่จะพยายามหาคำตอบต่อไป