Valentine…

…5 4 3 2 1 … จำได้ว่าเพิ่งนับถอยหลังส่งท้ายปีเก่า หน้าชื่นรับปีใหม่มาไม่นานนี้เอง เผลอแป๊บเดียวผ่านไปหล่ะเดือนแรกของปี นี่ก็เข้าเดือนที่สองแล้วเป็นอีกหนึ่งเดือนที่หลายคนรอคอยไม่แพ้กับการลุ้นแลกใต้ฝาที่ส่งไปชิงโชคบ้านพร้อมหนี้สิน หรือลุ้นเลขท้าย 2 ตัวของสลากกินไม่แบ่งของรัฐบาล โป๊เชะ!! 14 กุมภา วัน Valentine…อ่ะ!ปีนี้จะได้ของขวัญอะไรน๊า? สาธุ!ขอให้เค้ารับรักเราทีเถอะ…หรือว่าจะไปออกเดทที่ไหนดี จะใส่ชุดสีอะไรดีเอ่ย?…โอ๊ย โอ๊ย นี่คือความคิดเบสิคที่เชื่อดิว่าคนที่มีใครอีกคนหรือจะเรียกว่า แฟน คนรัก คนแอบรัก กิ๊ก กัก ทั้งหลายแหล่ต้องคิดกันอยู่ 3 เวลาหลังอาหาร

…วันที่คน 2 คนจับมือกันเซ็นต์สัญญาสิ้นสุดความว่างเปล่า หยุดนโยบายสะสมความเหงา

…วันที่คน 2 คนได้เจอกันตกลงจะเดินร่วมทางไปด้วยกัน เมื่อต่างก็รู้ว่าอีกคนนั้นมีอยู่จริง

…วันที่ปริมาณความเหงาจะลดลง เปลี่ยนจากคำว่า”ฉัน “และ”เธอ”เป็นคำว่า”เรา”

…แต่อีกฝากในโลกที่ถูกกั้นด้วยการรอคอย ความว่างเปล่า โดดเดียว ยังมีประชากรอีกจำนวนไม่น้อยที่ยังไม่สามารถก้าวข้ามเส้นแบ่งนั้นมาได้ คิดแล้วช่าง So Sad ซะไม่มี อยากบอกรักแต่ก็ไม่มีใครให้บอกรัก คนที่รักก็ไม่มี คนมาก็ไม่มี หรือไม่ก็ต้องซื้อกุหลาบให้ตัวเอง ฉันซื้อกุหลาบให้ตัวเอง ต้องทนเดียวดายวังเวงอย่างนี้…แหม!!มันช่างอินซะนี่กะไร แต่อย่าถามนะว่าฉันยืนอยู่ฝั่งไหนบนโลกเบี้ยวๆใบนี้ เพราะจะถือว่าเป็นคำถามที่หยาบคายมากๆ ทำไมต้องมีวันแห่งความรัก ในเมื่อรักแล้วต้องเสียใจ (อ่ะ!เริ่มคิดเข้าข้างตัวเอง) แต่จะว่าไปรักกันก็ยังดีกว่าเกลียดกันใช่ม๊า คงไม่มีหรอกวันเกลียดกันแห่งชาติ วันแช่งชักหักกระดูกแห่งปี หรือวันเผาพริกเผาเกลือสาปส่งสากล ถ้ามีคงต้องบ้าแน่ๆ

…”ฉันยอมถูกมองว่าเป็นคนมีปัญหา ดีว่าที่เธอจะรู้ว่าฉันรักเธอขึ้นที “นี่ ก็เป็นอีกส่วนของประชากรที่ยังสันสนว่าจะอยู่ฝั่งไหนดี ได้แต่ยืนงงเป็นงองู 8 ตัวคิ้วขมวดหางตกคอแข็ง เพราะความรักจุกอก หาทางออกไม่ได้ก็ประชดชีวิตซะเฉยๆกลายเป็นคนมีปัญหาซะเลย

…”เพราะความต่าง เรารักกันไม่ได้ เธอดีเกินไป “ประโยคกินใจที่สุดแสนจะน้ำเน่าเมื่อได้ยิน แต่ก็ยังทำให้คนที่เป็นฝ่ายถูกปฏิเสธ เกิดอาการตาลาย น๊อกกลางอากาศ หายใจไม่ออกเมื่อได้ฟังอยู่ดี อย่าพูดได้ป่ะ แค่บอกว่าหมดรักกันแล้วก็จบแค่นั้นไม่เห็นจะต้องหาคำสวยๆ ประโยคดีๆมาพูดกันเลยทั้งที่สุดท้ายความหมายก็คือต้องการจะไปอยู่ดี

…ต่างคนก็ต่างมีจุดเริ่มต้นของความรัก การให้ความรัก รักษาความรัก และบทสรุปของความรักที่ไม่เหมือนกัน ร้อยคนก็ร้อยแบบ ถ้าใครสมหวังความรักก็ได้ประโยชน์ไป ผลพวงคือความสุข แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ผิดหวังก็โบ๊ยความผิดให้ความรักอีก รักแล้วเสียใจ ร้องไห้ ทั้งๆที่ความรักไม่เห็นจะรู้เรื่องอะไรด้วยซักหน่อย หน้าตาความรักเป็นยังไงก็ไม่รู้ จะมีหูซ้ายข้างเดียวรึเปล่าก็ยังไม่เคยเห็น ความรักอยู่เฉยๆแท้ๆก็โดนทั้งขึ้นทั้งล่อง น่าสงสารจริงๆเลย ถ้าเปรียบความรักเหมือนกับแก้วใบหนึ่ง แล้วเราเกิดชอบใจที่ได้แก้วนั้นมา วันหนึ่งมันหายไปเราก็เสียดาย แต่ถ้าวันนี้เราไม่หยิบมาแก้วก็ยังอยู่ที่เดิม ความรักไม่ใช่ของเรา รักก็อยู่ของมัน เมื่อไม่มีแล้วก็ช่างมันเถอะ อยากให้มันอยู่นานๆก็ต้องอยู่ที่เราควรดูแลรักษาให้ดี แต่ถ้าเสียมันไปอีกก็ช่วยไม่ได้หรอก ก็แค่บอกกับใจว่า”ความรักไม่ใช่ของเรา”