เพราะว่า..แม้ว่า..

ที่ใครๆมาชื่นชมฉันเพราะว่าเห็นส่วนที่ดี จากสิ่งลวงตาภายนอกที่มี จากสิ่งที่เพียงได้มอง ถ้าฉันไม่มีสิ่งเหล่านี้คงไม่มีสิทธิ์เรียกร้อง ให้พวกเขานั้นหันกลับมามอง จะเหลือซักคนรักฉันมั้ย?.. มีเพียงเธอที่อยู่กับฉันวันที่คนอื่นเมินหนี เธอยอมรับฉันแม้ส่วนไม่ดีดูแลไม่เคยมีเงื่ิอนไข …ก็เธอรักฉันแม้ว่าไม่มีสิ่งไหน ปลอบโยนใ้ห้กำลังใจ ฉุดมือฉันขึ้นมา ชีวิตหนึ่งนี้ได้มีความหมายเพราะเธอ ไม่ใช่คนเลิศเลอมีส่วนไม่ดีมากมาย แต่เธอมองข้ามไปห่วงใยเคียงข้างกาย “ใช่รักฉันเพราะแค่มีอะไร…แต่รักฉันแม้ว่าฉันเป็นไงก็ตาม…”

Valentine…

…5 4 3 2 1 … จำได้ว่าเพิ่งนับถอยหลังส่งท้ายปีเก่า หน้าชื่นรับปีใหม่มาไม่นานนี้เอง เผลอแป๊บเดียวผ่านไปหล่ะเดือนแรกของปี นี่ก็เข้าเดือนที่สองแล้วเป็นอีกหนึ่งเดือนที่หลายคนรอคอยไม่แพ้กับการลุ้นแลกใต้ฝาที่ส่งไปชิงโชคบ้านพร้อมหนี้สิน หรือลุ้นเลขท้าย 2 ตัวของสลากกินไม่แบ่งของรัฐบาล โป๊เชะ!! 14 กุมภา วัน Valentine…อ่ะ!ปีนี้จะได้ของขวัญอะไรน๊า? สาธุ!ขอให้เค้ารับรักเราทีเถอะ…หรือว่าจะไปออกเดทที่ไหนดี จะใส่ชุดสีอะไรดีเอ่ย?…โอ๊ย โอ๊ย นี่คือความคิดเบสิคที่เชื่อดิว่าคนที่มีใครอีกคนหรือจะเรียกว่า แฟน คนรัก คนแอบรัก กิ๊ก กัก ทั้งหลายแหล่ต้องคิดกันอยู่ 3 เวลาหลังอาหาร

…วันที่คน 2 คนจับมือกันเซ็นต์สัญญาสิ้นสุดความว่างเปล่า หยุดนโยบายสะสมความเหงา

…วันที่คน 2 คนได้เจอกันตกลงจะเดินร่วมทางไปด้วยกัน เมื่อต่างก็รู้ว่าอีกคนนั้นมีอยู่จริง

…วันที่ปริมาณความเหงาจะลดลง เปลี่ยนจากคำว่า”ฉัน “และ”เธอ”เป็นคำว่า”เรา”

…แต่อีกฝากในโลกที่ถูกกั้นด้วยการรอคอย ความว่างเปล่า โดดเดียว ยังมีประชากรอีกจำนวนไม่น้อยที่ยังไม่สามารถก้าวข้ามเส้นแบ่งนั้นมาได้ คิดแล้วช่าง So Sad ซะไม่มี อยากบอกรักแต่ก็ไม่มีใครให้บอกรัก คนที่รักก็ไม่มี คนมาก็ไม่มี หรือไม่ก็ต้องซื้อกุหลาบให้ตัวเอง ฉันซื้อกุหลาบให้ตัวเอง ต้องทนเดียวดายวังเวงอย่างนี้…แหม!!มันช่างอินซะนี่กะไร แต่อย่าถามนะว่าฉันยืนอยู่ฝั่งไหนบนโลกเบี้ยวๆใบนี้ เพราะจะถือว่าเป็นคำถามที่หยาบคายมากๆ ทำไมต้องมีวันแห่งความรัก ในเมื่อรักแล้วต้องเสียใจ (อ่ะ!เริ่มคิดเข้าข้างตัวเอง) แต่จะว่าไปรักกันก็ยังดีกว่าเกลียดกันใช่ม๊า คงไม่มีหรอกวันเกลียดกันแห่งชาติ วันแช่งชักหักกระดูกแห่งปี หรือวันเผาพริกเผาเกลือสาปส่งสากล ถ้ามีคงต้องบ้าแน่ๆ

…”ฉันยอมถูกมองว่าเป็นคนมีปัญหา ดีว่าที่เธอจะรู้ว่าฉันรักเธอขึ้นที “นี่ ก็เป็นอีกส่วนของประชากรที่ยังสันสนว่าจะอยู่ฝั่งไหนดี ได้แต่ยืนงงเป็นงองู 8 ตัวคิ้วขมวดหางตกคอแข็ง เพราะความรักจุกอก หาทางออกไม่ได้ก็ประชดชีวิตซะเฉยๆกลายเป็นคนมีปัญหาซะเลย

…”เพราะความต่าง เรารักกันไม่ได้ เธอดีเกินไป “ประโยคกินใจที่สุดแสนจะน้ำเน่าเมื่อได้ยิน แต่ก็ยังทำให้คนที่เป็นฝ่ายถูกปฏิเสธ เกิดอาการตาลาย น๊อกกลางอากาศ หายใจไม่ออกเมื่อได้ฟังอยู่ดี อย่าพูดได้ป่ะ แค่บอกว่าหมดรักกันแล้วก็จบแค่นั้นไม่เห็นจะต้องหาคำสวยๆ ประโยคดีๆมาพูดกันเลยทั้งที่สุดท้ายความหมายก็คือต้องการจะไปอยู่ดี

…ต่างคนก็ต่างมีจุดเริ่มต้นของความรัก การให้ความรัก รักษาความรัก และบทสรุปของความรักที่ไม่เหมือนกัน ร้อยคนก็ร้อยแบบ ถ้าใครสมหวังความรักก็ได้ประโยชน์ไป ผลพวงคือความสุข แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ผิดหวังก็โบ๊ยความผิดให้ความรักอีก รักแล้วเสียใจ ร้องไห้ ทั้งๆที่ความรักไม่เห็นจะรู้เรื่องอะไรด้วยซักหน่อย หน้าตาความรักเป็นยังไงก็ไม่รู้ จะมีหูซ้ายข้างเดียวรึเปล่าก็ยังไม่เคยเห็น ความรักอยู่เฉยๆแท้ๆก็โดนทั้งขึ้นทั้งล่อง น่าสงสารจริงๆเลย ถ้าเปรียบความรักเหมือนกับแก้วใบหนึ่ง แล้วเราเกิดชอบใจที่ได้แก้วนั้นมา วันหนึ่งมันหายไปเราก็เสียดาย แต่ถ้าวันนี้เราไม่หยิบมาแก้วก็ยังอยู่ที่เดิม ความรักไม่ใช่ของเรา รักก็อยู่ของมัน เมื่อไม่มีแล้วก็ช่างมันเถอะ อยากให้มันอยู่นานๆก็ต้องอยู่ที่เราควรดูแลรักษาให้ดี แต่ถ้าเสียมันไปอีกก็ช่วยไม่ได้หรอก ก็แค่บอกกับใจว่า”ความรักไม่ใช่ของเรา”

Waiting For You…

“…ตื่นจากผวังค์ได้แล้ว จะหลอกตัวเองทำไม กลับสู่ความจริงได้มั้ย เสียดายเวลา กี่วันที่เฝ้าทุ่มเทใจไป ได้แต่คว้าหัวใจว่างเปล่าคืนมา เวลาไม่เคยเป็นใจ…”

…เคยมีคนบอกฉันว่า “เวลาของคนที่รอ กับคนที่ขอให้รอไม่เท่ากัน”

การรอคอย….เป็นการพิสูจน์ความรักที่ยิ่งใหญ่มากแต่นั่นควรจะเป็นการรอคอยที่มีคุณค่าและมีความหวัง การรอคอยของคนรักที่อยู่ห่างไกลกัน การรอคอยให้คนรักมีความพร้อมที่เดินไปด้วยกัน การรอคอยให้ใครคนหนึ่งได้ตอบรับความรักและความจริงใจของเรา…..มันไม่ใช่แค่ 24 ชั่วโมง และเข็มนาฬิกาจะเดินช้าเป็นหนึ่งเท่าตัว

…เคยรู้สึกไหมว่าการรอคอยอะไรบางอย่างโดยที่ไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรมันทรมานนะ

…เคยรู้สึกรึเปล่า บางครั้งเวลาที่เราคิดถึงคนที่เรารักทำไมมันทำให้เราเศร้าได้ขนาดนี้เพราะเราไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้างไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรการตัดสินใจจะเป็นแบบไหน

…บางครั้ง เราอยากทิ้งทุกสิ่งเอาไว้หยุดการรอคอยทุกอย่างแล้วเดินหนีจากไปแต่หัวใจกลับกระซิบบอกว่าพรุ่งนี้มันอาจจะดีก็ได้นะ

…ทุกคำที่ฉันได้ยิน หรือไม่ว่าจะมาจากหนังสือเล่มไหน หลายเรื่องมีที่มาต่างกัน แต่สุดท้ายกลับจบลงแบบเดียวกัน

…ฉันนิ่งคิดกับตัวเอง…ฉันควรจะเลือกทางไหนเราควรจะรอ หรือ หยุดการรอคอยที่แสนทรมานนี้ซะที

…ฉันตอบตัวเองไม่ได้และเหนื่อยเกินกว่าที่จะพยายามหาคำตอบต่อไป

The Meaning Of My Life…

…หายไปจากการบ่นบน Blog ของตัวเองไปซะนานจนมีคนแซวว่าฝุ่นเกะแล้วมั้งป่านนี้…ก็แหม! งานมันยุ่งนี่หน่าแล้วอีกอย่างยังนึกไม่ออกว่าจะเล่าเรื่องอะไร (ก่อน) ดี ทุกวันตั้งแต่เช้าเจอะเจอตั้งหลายเรื่องสบอารมณ์ (เจ๊) บ้าง เรื่องไม่ใจบ้างก็เยอะ…ยิ่งตอนนี้เพิ่งผ่านพ้นการทำงานที่ยิ่งใหญ่ 5 วันกับการทำงานแบบลืมตาย (เพื่อโล่แพสตินัม ใบประกาศเกียรติคุณตอนสิ้นปี อิอิ…) แต่ก็สนุกมากกับการทำงานในทุกครั้ง…เคยมีคนบอกว่าการที่จะได้บางสิ่ง ก็ต้องแลกกับการเสียบางอย่างไปด้วย ถึงต้องเหนื่อยแต่แลกกับความสุขฉันคิดว่าคุ้มนะ ว่ามั้ย?…

…เมื่อวานนั่งทำงาน แล้วบังเอิญได้ยินเพลงเพลงหนึ่ง รู้สึกสะดุดตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ฟัง เนิ้อเพลงพูดถึงความรักของคนๆหนึ่งที่มีความรักให้กับใครอีกคนหนึ่ง…ที่จริงก็คงจะเป็นเพลงธรรมดาทั่วไป แบบฉันรักเธอ เธอรักฉัน ที่เราๆฟังกันอยู่ทุกวัน…เพลงนี้พูดถึงความรักที่มีให้ใครอีกคนนั้นจริง แต่ว่าความรู้สึกที่เรียกว่ารักนั้น มาจากความรู้สึกที่หมายถึงการให้ ให้ด้วยใจไม่ใช่ด้วยความเสน่หา ความมั่นคงอดทนรอคอยใครอีกคนลืมตาหรือเพียงแค่ได้ยินสิ่งที่เค้าอยากจะบอก…น้ำตาที่หยดลงบนมือไหลมาจากอวัยวะที่เรียกว่า”หัวใจ”  ถ้าเธอคงนั้นรับรู้ได้ว่าเค้ารู้สึกยังไง ฉันเชื่อว่าเธอคงกำลังต่อสู้กับบางอย่างเพื่อกลับมาหาเค้าอีกครั้งแน่นอน…

…The Meaning Of My Life ความหมายของการมีชีวิตอยู่ เหตุผลข้อเดียวที่ทำให้หายใจอยู่เพื่อใครบางคน ในชีวิตจริงจะมีใครที่เป็นแบบนี้บ้างมั้ยน้า?…เป็นคำถามที่ฉันสงสัย (แอบคิดในใจว่าอยากเป็นเธอที่โชคดีคนนั้น) เพลงบางเพลงก็แต่งมาจากเรื่องจริงบางเรื่องนี่แหละ และถ้าเพลงนี้จะมาจากความรักที่เกิดขึ้นจริงของคู่รักที่ไหนซักคู่ ก็คงไม่แปลก…เค้าทั้งสองคนคงจะโชคดีมากๆที่หากันจนเจอและคงไม่จากกันไปไหนอีก…ฉันของเรียกว่า “รักแท้” หล่ะกัน

…สำหรับใครที่อาจจะจับผลัดจับผลู เข้ามาอย่า Blog ของฉันทั้งที่ตั้งใจหรือไม่ก็แล้วแต่ หนึ่งคำถามที่อยากถาม แบบว่าไม่ต้องตอบก็ได้แค่อยากให้ลองคิดดูว่า “The Meaning Of My Life…ของคุณคืออะไร?”